Verslagen 2008

Koninginnedag in Heerde hier hadden we de wedstrijd op het plaatselijke manifestatie terrein. Het was een top locatie we stonden midden op het terrein lekker in het zonnetje. De organisatie had goed hun best gedaan, ook was aan de baan te merken dat Arie Stijf een steentje had bijgedragen. Het was goed te zien dat de vereniging ingekrompen is, maar dat mocht de pret niet drukken ondanks de kleine klassen werd er een goede strijd geleverd. Wim Marcus had zijn dag niet met alleen maar buiten de baantjes, Paul pesteerde wel goed en kwam op het podium terecht.

Bij de super stocks waren er net genoeg om de klasse te verrijden 1e werd Heart of the Eagle 2e Maximum Risk en 3^e Flying Dust. De lichtste klasse ging ook weer goed te keer, 1e werd Italian Job op de hielen gezeten door Herman met zijn Killerbee. Bad Attitude werd 3^e. In de 4,5 Kg vrije klasse pakte Rebel een knappe 1e plaats. Flying Eagle werd 2e en Childs Play werd 3^e. In de 4,5 Kg Super Stock klasse waren de rollen bij fam Marcus nu omgedraaid. 1e de Maximum Risk, 2e Flying Eagle en 3 Dust Warrior.

Dan het sluitstuk de 5,5 Kg vrije klasse. Het werd een spektakel waar de Flying Eagle er met de hoofdprijs vandoor ging. Gevolgd door de Rebel, Cowboy sloot de dag af met een 3,e plaats. Zo kwam er een eind aan een leuke dag micropulling. Diderick van het Ende was ook nog aanwezig samen met Arie Stijf, dat was een leuk weerzien. De organisatie was diktevreden en mocht namens een paar sponsors alle 1^e, 2e en 3e plaatsen een leuk presentje aan bieden. Dat viel natuurlijk bij ons in goede aarde. Kortom een geslaagde dag,

Bathmen 2008 was de laatste actie van de NMPO onder de zon van dit seizoen, de meeste rijders waren al in hunschulp gekropen maar toch konden de kermis bezoekers genieten van razende motoren die de sleepwagen over de baan liet vliegen. De snelheden waren zo hoog dat er een vanger bij de finish stond om het publiek te vrijwaren van door schietende pullers. Misschien hier en daar overdreven, toch is hiermee de impressie die het publiek kreeg wel gedekt. Velen van de toeschouwers, zo bleek uit de gesprekken, hadden het nog nooit gezien. Een geslaagd evenement dus als afsluiting van dit flitsend verlopen seizoen.

Hurricane en Deer Hunter als echte trekkers met een totaal verschillend karakter verhoogden de stemming van de aanwezigen maar ook de TWD werden zeer gewaardeerd. Echter het vermogen dat de Cool Running met zijn 2 motoren op de baan zette. De banden geven bij volle snelheid de indruk ieder moment de velgen te verlaten, de puller blijft stabiel en gaat kaarsrecht over de finishlijn. Vanaf 2 uur tot half zes was er actie met kleine pauzes tussen door, de afstandsbediening werd lucratief uitgedeeld aan de aanwezige leden en enkele bezoekers die dit ook een keer moesten proberen. Rijden is geen kunst zolang de puller maar echt door gaat, maar is dit niet het geval dan.

Hurricane liet nog zien hoe een achterwaartse met schroef er uit ziet. Gelukkig was er geen schade, de superstock is er langzamerhand op gebouwd. Aan het eind van de middag kon hij toch een keer vol gas over de baan en dan gaat het hard ongeacht het gewicht in de sleepwagen. Italian Job was na Nieuwe Horne met een gebroken frame buis thuis gekomen, even een paar stukjes as in de carbon liggers en wat trekbandjes om de boel bij elkaar te houden voor een middagje demonstreren bleek prima te functioneren. Alle pullers hielden het vol tot de laatste sessie, killerbee met de neus omhoog, Phyton Regius met meestal maar 1 motor, de nieuwe flying Horse, Deere Hunter, Bleu Diamond en natuurlijk good old Quicky maakten er een waardige afsluiting van de zomer 2008. zo bleek later ook de laatste zonnige dag.

De kermis kommissie heeft ons als zeer gewaardeerde gasten ontvangen, een prima baan door de Fa.Tuller aangelegd, voldoende consumptie munten en de verzekering van alle benodigde hulp. Fijn op zulke locaties uitgenodigd te worden, ook een dimensie van micropulling.

Het was een rustig seizoen waarin een mooie competitie verreden is, ik vind dat we trots op het resultaat kunnen zijn en hoop dat alle betrokkenen zich daar in kunnen vinden. Aan promotie naar jongeren zijn we niet echt toegekomen, het streven om interesse voor techniek te doceren waar mogelijk blijft nog iets van de toekomst waar we wel aan willen werken als vereniging. Mocht U voorstellen hebben in deze richting zien we die graag tegemoet.

Meedoen met ons heeft natuurlijk de voorkeur en sponsoren zijn ook welkom.

Ik groet allen en wens een ieder een gezellige “warme” winter toe

Voor de laatste wedstrijd van het seizoen kwam het hele micropulling circus bij elkaar in Nieuwe Horne. Waar we vorig jaar zo naar verlangde was nu wel aanwezig, namelijk de zon. Prachtig stralend weer maakt een dagje micropulling net even leuker als een dagje regen. Echt spannend was het niet meer in het kampioenschap, want op 1 na waren alle kampioenen al bekent. Dit wilde niet zeggen dat er niet voor een dag zege gestreden werd. Er werd enorm gevochten voor de hoogste trede van het podium. De baan was net als andere jaren erg los met veel slechte plekken en een slechte start.

De wedstrijd begon zo als gewoonlijk met de 3.5 kg vrije klasse. Quik Finch was al kampioen, en won ook de klasse, voor de Impossible van Wim Markus en de MicroPopeye die ook weer eens aanwezig was. De banden van de Impossible hebben een opfris beurt gehad en dat heeft zijn uitwerking niet gemist. De MicroPopeye had nog veel afstel werk te doen en moest in de finale even van het gas, maar na de wedstrijd werd wel de winnende afstand flink verbeterd, dus dat komt wel goed. Kampioen Gerco Vink vertelde dat de Quick Finch na 16 jaar bijna onveranderd toch weer kampioen geworden was. De puller had hij toen gekregen van broer Harry. De reden van zijn broer was om het virus een beetje te verdelen binnen de family, en dat is toch aardig gelukt. De kampioenen zijn 1 Quik Finch 2 Python Regius 3 Blue Diamont.

Hierna was het de tijd voor de Super Stock klasse. Ook hier was Heart of the Eagle al kampioen, maar verrassend won hij vandaag niet. De dag prijs ging vandaag naar de Flyin Dust van Maarten Nous die net aan de afstand van Slowride voorbij ging. En derde werd Heart of the Eagle hier net weer achter. Ook Deere Hunter gaat steeds beter, alleen de puller binnen de lijnen houden is een kunst apart. De nieuwe kampioen zijn 1 Heart of the Eagle 2 Flying Dust 3 Maximum Risk.

De Two Wheel Drive klasse was er weer een voor de Italian Job. Tegen deze flink opgevoerde CMB motor is niet tegen te vechten, al werd dat wel flink gedaan. Alle vijf deelnemers haalden de finale. KillerBee opende in de finale met een perfecte rechte run van 13.. , maar Linda Verwoerd reed Olijfje hier een dikke meter voorbij. Jeroen liet even zien wat een terechte winnaar hoort te doen, namelijk winnen. Na de dikke full pull was echter wel het frame in tweeën. Bad Attitude en Predator bleven flink van de top drie posities verwijderd. De kampioenen zijn 1 Italian Job 2 Bad Attitude 3 KillerBee.

De 4.5 kg vrije klasse was weer mooi spannend. De grootste verassing was de perfect lopende Flying Horse. Met de neus in de lucht werd er een hele mooie full pull gehaald. Ook de Show Time van Maarten Nous was aanwezig. Deze puller heeft al meer op de baan gestaan, maar het wilde toen niet wat Maarten graag zou willen. Ook nu liet de opnieuw opgebouwde puller met nieuwe naam het achterste van zijn tong niet zien, maar dat het goed komt geloof ik zeker. In de finale ging de Child’s Play met hoge snelheid buiten de baan. Ook de Flying Horse en de MicroPopeye kende koers problemen. Maar Jaco Markus met de Flying Eagle reed iedereen naar huis met weer een full pull.

Flying Eagle eerste, Cool Running tweede, The Ultimate derde, en van weggeweest MicroPopeye vierde. Kampioen is de Flying Eagle.

De 4.5 kg Super Stock kon nog twee kanten op. Dust Warrior had nog een theoretische kans. Maar Maarten Nous kon zijn slag nog slaan vandaag, maar het mocht niet zo zijn. Dust Warrior kon geen goede grip vinden. Slowride is oppermachtig in deze klasse en won ook nu. Tweede werd verrassend Maarten Nous met zijn andere puller Flying Dust. Het blijkt wel dat er geen team orders gelden. Herat of the Eagle werd vandaag derde. De Hurricane kon vandaag geen potten breken. Power heeft de machine plenty, maar koersproblemen blijft deze puller achtervolgen.

De laatste klasses is de 5.5 kg vrije klasses met 11 deelnemers. Het is inmiddels al zes uur geworden. De wagen stond redelijk zwaar, en alleen de aller sterkste haalden de volgende ronde. Lambada, Black Out, MicroPopeye ( BM ) Flying Horse, The Cowboy haalden de finale niet. De finale opende met The Flying Eagle. De start was goed maar er moest flink gestuurd worden. En dit kost heel veel meters. Cool Running rijd naar de winnende afstand, met weinig toeren in de motoren. Tweede werd de Heat die door Martin Stouten op standje kil werd gezet. Derde word The Rebel. De Kampioenen zijn geworden 1 Flying Eagle 2 The Rebel 3 The Cowboy.

Om half zeven zat de wedstrijd er op, en het was weer mooi en gezellig geweest. En daar gaat het toch om.

Koudum 2008 : Na regen komt…..zonneschijn en Full Pulls !!!

Voor de 8^e wedstrijd van het seizoen was de NMPO voor het eerst te gast in Zuid Friesland oftewel Koudum. Voor vele NMPO-leden betekende dit een stevige rijtijd en de nodige kilometers voor de boeg. Op het wedstrijdterrein aangekomen steeg het enthousiasme van de NMPO, wat er altijd wel heerst, niet tot grote hoogte. Menigeen heeft deze week de wasstraat moeten bezoeken, want een aardige modderlaag werd mee naar huis genomen. Maar tegen de klok van 11 uur brak de bewolking open en werd Koudum in het zonnetje gezet. De NMPO-aanhanger was snel uitgeladen en elk team had zijn plaatsje gevonden in het rennerskwartier. Paul Zoerink probeerde zijn gloednieuwe geluidsinstallatie uit, zodat iedereen, die nog niet zo wakker was, nu wel helemaal bij de tijd was. Na het keuren en de benodigde informatie, betraden de matadoren de arena en kon het punten sprokkelen weer beginnen.

In de lichtste vrije klasse hadden we maar 3 deelnemers, het podium was dus al bekend, alleen om de plaatsen moest nog gevochten worden. Gerco Vink liet zien, waarom hij de nieuwe kampioen in deze klasse wordt, want met de enigste fullpull in de klasse, voegde hij weer 20 punten toe aan zijn totaal. Paul Zoerink reed zijn Blue Diamond, met geplakt voorwiel, naar een 2^e plaats, omdat hij 60 centimeter voor de Heart Beat van Wim Markus strandde.

In de lichtste superstock klasse was er 1 kanshebber meer, dan in de vrije klasse 3,5 kg. Peter van Boxel had zijn Deer Hunter flink onder handen laten nemen, maar dat uitte zich nog niet in resultaten, maar het begin is er weer !! Plaats 4.

Om op het hoogste schavot te komen, moest je in de superfinale zitten en daar kwamen we niet Heart of the Eagle tegen. Na een wilde stuurcorrectie stond deze puller dwars voor de sleepwagen en dat zijn we niet gewend van Marien Markus. Maar de titel is weer veilig gesteld, iedereen kan wel eens een steekje laten vallen !! Maar de zege bleef wel in de familie, want zoon Jaco Markus zet wel een afstand neer in deze finale, 11.13 m, met Maximum Risk. De Flyin ‘ Dust van Maarten Nous neemt plaats tussen het Markus-team, omdat de puller aan de verkeerde kant van het lijntje terecht komt, helaas een BB-tje.

In de Two Wheel Drive klasse haakt Olijfje weer een keer aan en laat gelijk de concurrentie de achterkant van haar spoiler zien. Linda Verwoerd is het nog niet verleerd en rijdt in de finale op een half metertje na weer een fullpull. De mannen volgen op eerbiedige afstand, want de nieuwe kampioen van deze klasse the Italian Job, geeft een kleine meter toe op Linda. Terwijl de nummer 3 op het podium, de uittredende kampioen Bad Attitude van Harry Vink, ruim 2,5 meter toegeeft. En wie zei, dat vrouwen geen gas kunnen geven ??

Hoe later op de dag, hoe groter de kanonnen!! Ook in de 4,5 kg vrije klasse is er een superfinale nodig om de winnaar aan te kunnen wijzen. Tot ieders verbazing en zeker, die van eigenaar Martin Stouten, sleurt de 4-motorige Ultimate de sleepwagen het verste weg. Met 12.68 m is de leidersvlag voor iedereen onbereikbaar, zelfs voor de nieuwe kampioen the Flying Eagle van Jaco Markus. Menig wedstrijd is dit seizoen in winst omgezet, maar in Friesland is het toch plaats 2 voor Jaco. Gerco Vink heeft de 2-motorige Cool Running van een fris frame voorzien en laat gelijk de concullega’s zien, dat hij terug is. De superfinale wordt niet gehaald, maar wel bijna, 14.41 m.

In de zware 4,5 kg superstock klasse ziet het podium er hetzelfde uit,……. toch niet !! De personen staan precies hetzelfde, alleen de Dust Warrior wordt 2^e en die heeft dezelfde eigenaar, als de Flyin ‘ Dust. Jaco Markus pakt weer de overwinning met Maximum Risk en nestelt zich ook aan de kop van het klassement, 111 punten. Dust Warrior voegt 15 punten toe en staat op 104 punten, terwijl de Heart of the Eagle van Marien Markus met de 13 punten van vandaag op 109 punten staat. Kan het nog spannender? Ja, als Dust Warrior de laatste wedstrijd wint [124 ptn], Heart of the Eagle 2^e wordt [124 ptn] en Maximum Risk 3^e wordt [124 ptn]. Toch is dan Maximum Risk kampioen, maar spannend wordt het wel in Nieuw Horne!!

Als laatste klasse, de zware 5,5 kg vrije klasse. Ook op dit podium zien we dezelfde mensen, als in de 4,5 kg vrije klasse, maar wel met andere pullers. Gerco Vink dendert nu wel aan iedereen voorbij en pakt in de superfinale met Cool Running de dagzege. De nieuwe kampioen in deze klasse, the Flying Eagle heeft zijn dag blijkbaar niet, want ook nu pakt Jaco de 2^e plaats.

Martin Stouten heeft na de problemen eerder op de dag met zijn andere turbinepuller, the Child’s Play, nu wel geluk. Die kostte hem 3 kapotte binnenvertandingen, nu fluit de “andere” [de Heat] naar de 3^e plaats. Rond de klok van half 6 keert de rust weer in Zuid Friesland, de spullen zijn opgeruimd en de meeste kampioenen bekend. Toch reist het gehele NMPO-circus op zaterdag 27 september naar Nieuw Horne, al is het maar voor de gezelligheid!!!!!!

Maarten Nous

Verslag BBQ en Demo Panningen,

Na een zeer warme wedstrijddag gehad te hebben in het mooie Limburgse Panningen, werd alles opgeruimd en richting Grubbenvorst gereden om te gaan genieten van het welverdiende pilsje dan wel lekker glaasje fris op de door de Fam. Gijsen georganiseerde barbeque. De voorbereidingen werden getroffen, de BBQ werd aangemaakt en mensen konden zich even lekker opfrissen. Helaas moesten we nog voordat het eerste stukje vlees de BBQ op kon alles en iedereen verplaatsen omdat een hevig onweer kwam opzetten met de nodige overlast. Dit alles mocht de pret niet drukken en er werd heerlijk gegeten en gedronken. Natuurlijk werd er over micropulling gesproken en er werden een heleboel theorieen over het bouwen van een goede puller geanaliseert met als uitkomst om 4.30 in de morgen dat we het eigenlijk nog steeds niet weten en er nog maar eens een keertje een BBQ aan moeten wagen om deze discussie voort te zetten. Leuk is ook om te weten dat lampen aan en uit kunnen gaan door je te draaien op een luchtbed. Tja verborgen technieken, of gewoon even je tas van de schakelaar af halen, he Paul !!

Na een paar uurtjes nachtrust, een lekker bakje koffie of thee met een broodje maar weer eens richting Panningen gereden om daar een Demo te gaan rijden. Opnieuw was het een prachtige dag, we hadden een geluidsinstallatie van de organisatie gekregen omdat die van de vereniging helaas de dag ervoor de geest had gegeven. De baan werd nog even wat hersteld door de modder die onstaan was door het noodweer er met een shovel even af te schuiven. Het deelnemers veld was door wat pechgevallen behoorlijk uitgedund. Na het verrijden van de demo waren er nog maar 2 trekkers over die reden. Uiteindelijk mogen we zeggen dat dit een zeer geslaagd weekend was. Met dank aan iedereen die hier aan heeft bijgedragen, en zeker voor herhaling vatbaar wat ons betreft.

Frank en Miranda Gijsen

Op zaterdag 26 juli reisden we af naar het Limburgse Panningen, om op het oldtimer festival een wedstrijd te rijden. De lokatie waar we moesten zijn, was even moeilijk te vinden, maar alles kwam uiteindelijk toch nog goed. Ook moest er het nodige aan de baan gedaan worden, en dat kon Gerco heel goed zo te zien. Het was een warme dorstige dag, en tot overmaat van ramp ging ook nog de geluids installatie stuk zodat Paul een dagje ''vrij '' had. Toch raar een wedstrijd rijden zonder commentaar. Maar goed, we moesten verder, en begonnen wat later dan gepland met de 3,5 kg vrije klasse. Hier in bleek de Python Regius de sterkste te zijn gevolgd door Quick Finch en de Bleu diamond.

Bij de Superstocks hadden we er een gastrijder bij, namelijk Bernt en Werner uit Duitsland waren aanwezig met de Slowride. Ze lieten er geen gras over groeien, en wonnen de klasse.Twee werd de Heart of the Eagle, gevolgd door de Flyin Dust. Het Markus team was onder de indruk van het goede optreden van hun ''oude '' puller.

Bij de TWD klasse ging het heel erg hard, en er werd zelfs in de superfinale gereden met 5 blokken in de sleepwagen. Ze hadden dus goed grip. En dat resulteert altijd in mooie wheely’s. De strijd was hevig en werd uiteindelijk gewonnen door de Italian Job. Harry Vink gaf de Bad Attitude flink de sporen, maar moest genoegen nemen met de tweede plaats. De ander puller van het team Anaconda, de Killer Bee werd derde. Laurens Verwoerd was met een volle auto ook weer afgereisd naar het zonnige zuiden, en werd samen met Arie vierde met Olijfje.

De 4,5 kg vrije klasse dan, hierin werd er ook flink gestreden. Wel moest eerst de start van de baan verbeterd worden voordat de echte strijd los kon barsten. Het word mischien wat ''gewoontjes '', maar weer won de The Flying Eagle de strijd. Deze machine is niet te kloppen dit jaar, maar er zijn kapers op de kust. De splinternieuwe Flying Horse van Peter v Boxtel, liet zien dat er degelijk aan concurrentie word gewerkt. Ook de Childs Play deed het weer prima, maar ging helaas in de superfinale buiten de baan, maar toch keurig tweede. De Cowboy kampte met een niet op toeren komen motor en kon helaas het podium niet betreden. De Rebel kon dit wel en werd derde.

Na deze strijd ,was het de beurt aan de zware super stock klasse. Team Markus liet zien dat er flink aan de Maximum Risk is gewerkt en werden eerste. Gastrijder Bernt werd keurig tweede met de Slowride. De Hurricane stoof in de voorronde nog over de baan, maar moest helaas met een defect afzien van de finale. Toch nog een derde plaats. Na de nodige liters drinken en tubes zon crème smeren was het de beurt aan de afsluitende 5,5 kg vrijeklasse. De sleepwagen werd behoorlijk zwaar gezet zodat er geen finale kwam. De 3 motorige Flying Eagle won en reed als enige puller een FP. De Heat die het in de proef treks nog ver van vlekkeloos deed, reed nu naar een prachtige tweede plaats. Bij de Cowboy was het sleutelen geblazen, want er werd gauw een andere krachtbron op de puller gebouwd, en het resulteerde toch in een keurige derde plaats, was al dat gesleutel toch niet voor niets geweest.

Na deze inspanningen en veel transpiratie was er een eind gekomen aan een zeer warme, maar geslaagde dag en gingen sommigen huiswaarts, of naar de Fam Gijsen, voor een lekkere barbecue en overnachting.

Wij waren op deze zonovergoten te gast op de landbouwbeurs in Vlagtwedde nabij Eext waar de grote pullers hun wedstrijd reden. Goed om te zien was dat Henk en Dustin Korenromp weer aanwezig waren. Na het overlijden van Anthony willen de heren de draad weer oppakken en dat ging hun vandaag voortreffelijk af. Marien Markus was door kleine medische ingreep niet instaat om naar Groningen af te reizen, zodat Jaco met ome Wim meekwam.

In de 3.5kg vrije klasse was het verassend Paul Zoerink die met de enigste Full Pull de klasse op zijn naam wist te schrijven voor de Quick Finch en de Heartbeat, een afgelopen tandwiel hield Phyton van een topklassering. In de 3.5 kg ss was het podium al bekent alleen was de vraag wie welke positie mocht innemen. De 3^e plaats was al snel bekent want de Hurricane hielp op zeer spectaculaire wijze een steekas de vernieling in. De eerste en 2^e plek werd in de super finale bepaald. Jaco wist de Heart of the Eagle met 1 centimeter verschil op het hoogste schavot te parkeren voor de Flying Dust. De twd’s gilden er weer op los, na al het gegil was het de Italian Job die voor de Bad Attitude en de Killerbee de 20 punten meenam. De 4.5 vrij viel ten prooi aan de Eagle van Jaco, Martin Stouten kon met zijn Child’s Play en de Ultimate de overige 2 podium plekke bezetten. De Phyton verscheen nu met 3 motoren op de baan, na enig afstel werk liepen de motoren al aardig goed alleen de balans was nu nog zoek.

Ook de 4.5ss was met 3 deelnemers al matig bezet. En weer was Jaco met de Heart of the Eagle de beste, voor de 2 super stock’s van Maarten Nous en Aukje. Al liet de Dust Warrior zich tijdens de wedstrijd niet te makkelijk starten, waarschijn een vorm van angst want na de wedstrijd niks aan het spreekwoordelijke handje. De 5.5vrij viel ook te prooi aan de Flying Eagle, en zo wist Jaco 4 klasses te winnen vandaag een naar mijn weten ongekende prestatie. De 2^e plek was verrassend en dik verdiend voor de Korenromp familie. Dustin wist in 2 zeer nette runs de Lambada op het schavot te krijgen, een dijk van een prestatie. Plek 3 was voor de Cowboy, Na enig afstelwerk liep de motor aardig goed maar door gebrek aan snelheid kon de puller niet hoger in het klassement eindigen.

Zo kwam er een einde aan een lange warme dag in het Noorden van ons land

Groeten Herman Staal

Op aanvraag van familie Reedijk voor een demo micropulling, zijn we (Marien, Jaco, Frank, Arina, en Wim Markus , en ik zelf, naar Maasdam gereden om eens te kijken hoe het allemaal was daar. Familie Reedijk verzorgde daar een trekker behendigheid dag, met zowel tractoren als graafmachines. Je kon dus als aanwezig publiek opgeven, en meedoen. Het was zeer mooi en ruim opgezet, en onze baan lag er goed bij. Het was klei, maar je had goed grip, en dat was het rare, want meestal heb je op droge klei geen grip, maar nu gingen sommige pullers mooi met de voorwieltjes in de lucht over de baan.

Het aanwezige publiek vond het prachtig, en vroeg ons vaak wanneer we weer gingen rijden, de pullers stonden dan ook niet stil. Ook heb ik tussen door een paar demo's gegeven met m,n kleine turbine, wat het publiek wel kon waarderen. Rond 18:00 uur zijn we met een goede indruk achterlatend naar huis gegaan.

We hadden het tijdens de demo met het publiek over de wedstrijd Oudenhoorn gehad, en het mooie was dat echt mensen naar Oudenhoorn toe zijn gekomen voor de micropulling, kijk hebben we toch goed ons best gedaan.

Op de langste dag van het jaar leek het erop of er geen minuut verloren mocht gaan, alles snel achter elkaar verreden vanaf 15.00 uur op andere volgorde om maar voor 6 uur de 5,5 te kunnen afwerken. Knorretje moest snel naar huis, was het nou voor Miranda of voor de voetbal? De stichting tractorpulling Oudenhoorn had een prima baan aangelegd, net achter de tribune dus de bovenste rij kon zowel van micropulling als van tractorpulling genieten. Het aantal aanwezige rijders was klein maar de pullers waren voldoende beschikbaar zodat we toch redelijke klassen konden presenteren aan de massaal aanwezige bezoekers. Oranje was de overheersende kleur en de stemming uitgelaten kun je wel zeggen, Holland ging natuurlijk winnen tegen de russen. Olijfje reed mee in de TWD, Laurens was immers toch aanwezig met het Popeye team zodat Arie over de nodige begeleiding beschikte. Half in het seizoen zijn er weinig bestuurlijke zaken dus na het verdelen van de taken ging het proefrijden van start.

Phyton redigius had afstelling nodig en Harry Vink schitterde door afwezigheid, Edwin en Herman Meijer behartigden de belangen, ook het evenwicht van de Hurricane was in Edwins handen en daarnaast liep de Italiën Job als een oude krant, even druk dus. Een half uur proefrijden blijkt ondanks het kleine veld toch te kort. Blue Diamond ging Vite pullers proberen, net mogelijk binnen het gewicht, 360 gram zwaarder dus alle extra’s van de neus af maar wel een betere uitstraling. De puller banden zijn nog steeds te koop maar hebben bij hoge wilsnelheid niet zo’n goede reputatie, hoge wielsnelheid is dan boven de 85 km per uur. Met de grip die de banden leveren komen de meeste pullers niet zo hoog al denken sommigen dat wel. Knorretje experimenteert nog steeds met de constante gloeiing, het lijkt de goede kant op te gaan, de motor loopt prachtig stationair en hapert niet tijdens belasting. De motor van de Rebel loopt nog steeds al gaat de kwaliteit wat achteruit, wanneer komt er een nieuwe krachtbron op en hoeveel power komt er dan uit die 15 cc? De Foto’s zijn gemaakt door Frank Gijsen tot 6 uur, daarna voor de TWD en de 4.5 SS door Herman Staal die ook nog even voorbij kwam en door ondergetekende. De baan had grip dus het gewicht in de sleepwagen begon in de 3.5 vrij al met 13,6 kg . Behalve de Blue Diamond haalden allen de finale, op zijn nieuwe banden bleek de bestuurbaarheid beperkt, eerst mee oefenen, of we dat al niet wisten maar je probeert wat hé. Python Regius ging onvoorstelbaar hard en zette de 2^e full pull neer, the Quick Finch was weer beter dan de Heart Beat.

In de 4.5 vrij kon de Python het verzet niet trekken en werd laatste, wat opviel was dat alle deelnemers zonder haperen aan de start verschenen in een razend tempo, de sleepwagen nog de wedstrijdleider werden enige rust gegund. Heart Beat viel ook af met 11.60 meter , in de halve finale volgden weer 4 Full Pulls, Flying Eagle sleepte er 14,24 uit en Cowboy 13,60. Met 22kg sleepwagen gewicht en de 2^e start stand van de gewichtenbak vloog Childs Play over de finish lijn, Knorretje strandde op 12.98, Ultimate op 11,09 en Rebel haalde toch nog 10,06.

Voor de afwisseling eerst de 3.5 S.S. Hiervoor was 1 ronde voldoende, Flying Dust met 2 bijna gelijke runs 11,51, Heart of the Eagle in zijn 2^e poging naar 12,18 en Hurricane met wat meer spektakel en een BB winnaar op 12,73 meter . De rijders waren er zich inmiddels bewust van dat er een stevig baantje lag waar je vermogen voor nodig had, geen probleem voor de 5,5 vrij. Of misschien toch voor de cowboy ondanks zijn bijna 6 pk leverende Zinoah 33cc, hekkensluiter met 14,73. De finale werd gereden met zo’n 26 kg sleepwagen gewicht, Heat en Knorretje konden het geheel niet binnen de baan houden, Rebel was er ook hier weer goed bij met het minste vermogen en zette13,40 neer. Flying Eagle toonde zich meester en reed gewoon weer een flitsende Full Pull. De auto’s gingen om 6 uur van start, Olijfje als eerste, de vrouwlijke fans keken toe vanaf de tribune, 2 maal een FP en 12,04 brachten Arie de 2^e plaats. Bad Attitude ontbeerde het oog van de meester, Harry zat immers thuis al volgde hij de resultaten via het mobieltje van Erik. Killer Bee verloor de aandrijving naar zijn rechter wiel, nalatigheid van de monteur, 3^e plek. Italian Job worstelde zich een ongeluk naar 13,13 meter en werd dus eerste.

Tot slot 4,5 S.S. Flying Dust ging rechts de baan uit, zowel onder de hand van Aukje als van Maarten. Dust Warrior kreeg de gang er niet in en bleef steken op 11,80. Heart off the Eagle perste er 12,16 uit, duidelijk gebrek aan vermogen. Hurricane maakte na een BB toch een Full Pull met een sierlijke curve maar herhaalde dat niet in de finale tegen de Maximum Risk die door Jaco op 14,75 meter werd gezet, de YS toonde zijn overmacht maar vooral ook de stabiliteit.

Prachtig dagje micropullen in een enthousiast decor, en dat komt ook nog op de tv bij de uitzending tractorpulling Oudenhoorn in het winterseizoen, wat willen we nog meer.

Op visite bij de KPJ zuid-west Utrecht. Alles was er te zien wat er op een boerderij thuis hoort en de boer van tegenwoordig is zwaar gemotoriseerd, van gras maaier tot tractor zodat wij en de grasmaaier racers er prima bij hoorden.

Na Made waar een groepje van ons wakker werd terwijl het regende begon de dag wat demotiverend maar we werden verwacht en Martin en Frank waren ongetwijfeld al onder weg dus vooruit naar de Meern, achter het AC restaurant, bij knooppunt Vianen de A12 op naar Den Haag. Voorbij de parkeerplaats licht het boerenland van Utrecht. Een halve meter klei drijft op .....? iets, alles veert als er wat zwaars voorbij komt, vreemd voor jongens die opgegroeid zijn op zandgrond. De KPJ jongeren hadden de 29^e boerendag prima georganiseerd, het weer werkte mee na 12 uur en het publiek stroomde in grote mate toe, geen moment verveling, 4 wedstrijden grasmaaier races, demonstraties, informatie, presentatie, touwtrekken tussen rivaliserende jeugd bendes o.i.d. en 4 demo sessies micropulling. Kortom een prachtig evenement, zeker een compliment waart voor de organiserenden. De dag kende ook wat micropulling betreft noemenswaardige zaken. Jan Saalman uit Hatemmerbroek deed zijn intrede met de Srcapheap, een veelbelovend debuut is mijn conclusie, dat motiveert om de micropulling sport te promoten. Het was en is nodig, er stond een dame (sorry, dit is gewoon een feit) die niet wist hoe micropulling te werk ging. In Utrecht weten nu veelmeer mensen wat micropulling is. Knorretje van Frank Gijsen reedde stukken uit de baan, nieuwe pullerbanden uit Amerika werden getest, veel grip maar ook onbalans, nog te veel profiel maarverder kan het wat worden. Predator werd getest door Tom Esselink, prima lopen lukt maar binnen de baan houden is wat moeilijker. Hurricane laat op foto 34 zien waarom er maar smalle spatborden op zitten. Anders kunnen de banden er niet langs bij een beetje hoge wielspin. De verbinding band-velg moet wel van hoge kwaliteit zijn, onvoorstelbaar dat ze blijven zitten. Zou de tekst op Tom zijn T-shirt Jeroen beïnvloed hebben? “je bent vaak te bang!” Martin leek ook onverschrokken, hij eindigde drie maal met de Heat op de kop aan het eind van de baan, 1 maal ging de sleepwagen zelfs mee en er zat echt wel voldoende gewicht in, dat hebben we de toeschouwers laten voelen. Rebel wilde nog steeds niet kapot al was Gerco daar wel op uit, in Made extra nitro erin gaf ogenschijnlijk geen nadelige gevolgen. Good old Quickie deed waarvoor hij gebouwd is, gewoon als een speer naar de finish, keer op keer, jaar na jaar, zal het ooit eindigen.

Als dank en aandenken kregen we een fotolijst mee met enkele pullers en de boerderij erop. Deze is te bewonderen bij de voorzitter in de kamer, kan hij terug denken aan deze mooie demo.

1 Keer per jaar trilt Brabant op zijn grondvesten, want dan barst in Made het pulling geweld los. Natuurlijk mag de NMPO niet ontbreken op zo’n groot pullingfeest, dus trokken vele leden richting het zuiden des lands om de nodige punten voor het Nederlands Kampioenschap te vergaren. Omdat het een avondwedstrijd betrof, kwam iedereen goed uitgeslapen op het wedstrijdterrein aan. De diverse medewerkers in Made waren niet zo uitgeslapen, want de leden werden alle kanten opgestuurd en van verschillende informatie voorzien, maar nadat iedereen present was, liep het als een trein. De aanhanger werd met vele handen leeggemaakt en binnen notime was de micropulling-arena een feit. Nadat de taken voor vandaag weer verdeeld waren, werden de pullers snel gestart. De laatste puntjes moesten nog op de juiste i gezet worden, voordat de strijd kon losbarsten. Al snel bleek, dat de wedstrijdbaan vandaag niet gemakkelijk was. Vrij smal, nog geen 2,5 meter, dus concentratie gevraagd !!

Tegen de klok van half 4 werden de degens gekruist, we konden beginnen en nadat de stofwolken waren opgetrokken, bleken de eerste punten van de dag gewoon in Brabant te blijven. Mitch van Dongen heeft zijn Double Trouble opnieuw opgebouwd en van een schitterende paint voorzien. De nu tot Insane omgedoopte puller liet aan alle concurrenten zijn achterkant zien, want zijn 14.70 m was goed voor de overwinning. Gerco Vink kon nog enigszins in het spoor blijven, want met 12.90 m pakte hij de 2^e plaats. Paul Zoerink krijgt zijn nieuwe puller steeds beter onder controle, want hij nam plaats op de laagste podiumtrede met 12.22 m.

In de lichte superstock klasse hadden we al een uitvaller, voordat de wedstrijd begonnen was, want de Bits ’n Pieces van Mitch van Dongen draaide bij het warmdraaien zijn aandrijving kapot. Marien Markus was weer heer en meester in deze klasse. Beide pullers van dit team streden tegen elkaar in de finale. Heart of the Eagle pakte de 4^e zege op rij dit seizoen met een Full Pull en 14.35 m in de finale. Zoon Jaco zette de voorwieltjes van de Maximum Risk in het gras, maar werd wel 2^e. Jeroen Oltvoort parkeerde zijn nieuw opgebouwde Hurricane met 11.29 op plaats 3.

In de two wheel drive klasse was Olijfje weer present en liet gelijk van zich horen. Linda Verwoerd nestelde zich tussen de gevestigde order en pakte de 2^e plaats door in de finale 14.02 m te rijden. Alleen Harry Vink verbeterde deze afstand, want de Bad Attitude reed nogmaals met een hoge wheely over de Full Pull-lijn. De onfortuinlijke the Italian Job verzacht met de 3^e plaats enigszins de schade, die hij in de proeftrek opliep. De cilinderkop liep de nodige scheuren op: zijn die CMB’s dan echt zo sterk ??

In de vrije klasse 4,5 kg komen we de laatste wedstrijden steeds dezelfde namen tegen. De naam, die het meest opvalt, is Knorretje. Frank Gijsen heeft menig zweetdruppeltje in deze puller zitten, maar dit seizoen komen de PK’s eruit en hoe !! In Made is de brandstoftoevoer nog niet optimaal, maar de 11.73 m levert Frank wal de 3^e plaats op. Later op de dag blijkt een gescheurde brandstofslang de oorzaak te zijn, dus wees gewaarschuwd !! 2 Pullers strijden in de finale en weer pakt Jaco Markus met the Flying Eagle de volle 20 punten, omdat Gerco Vink zijn Rebel in het gras parkeert.

In de zware superstock klasse zien we in de 1^e poging, maar 1 Full Pull verschijnen voor de “thuis”-rijdende Dust Warrior van Maarten Nous en 4 x een Buiten de Baan. Gelukkig rijdt ook Marien Markus met de ijzersterke Heart of the Eagle de finale binnen. De rest volgt op enige afstand. De al heel het seizoen met de achteras stoeiende Flyin ‘ Dust pakt wel, tot verbazing van beide bestuurders, Maarten Nous en Aukje Dirkx, de 3^e plaats met 12.71 m. Was het vorige week nog net niet in Bunschoten, nu pakt de eindelijk goed lopende Dust Warrior de volle winst met 11.38 m en dat nog wel op zijn thuiswedstrijd. Marien Markus komt net een metertje te kort, the Heart of the Eagle komt tot 10.49 m en pakt 15 punten.

Als afsluiting komen de zwaarste krachtpatsers op de baan. De top 3 wordt ook hier gevormd door dezelfde pullers, als in de vrije klasse 4,5 kg. Martin Stouten doet zijn best om met de door een turbine aangedreven Heat dichterbij te komen, maar Martin komt maar niet van het pechduiveltje af. Nadat zijn 2^e turbinepuller Child’s Play al eerder op de dag zijn freepowergedeelte vermoedelijk heeft kapot gedraaid, vliegt de Heat 2 keer spectaculair de baan uit en daar word je niet vrolijk van !! Ook the Cowboy klopt op de deur bij de concurrentie, maar vandaag zit het er niet in, plaats 4 voor Erik Roerdink. Was Jaco Markus met 2 motoren in de 4,5 kg klasse nog winnaar, nu met 3 motoren blijft niet veel meer over dan de 3^e plaats. Tot ieder verbazing en zeker die van het team, gaat the Flying Eagle zijn eigen weg en die liep toch anders, dan velen dachten. Knorretje gaat steeds beter lopen en dat zie je in de resultaten, bijna 14 meter [13.90 m] en de dikverdiende 2^e plaats voor Frank Gijsen. Dan blijft er nog 1 over, the Rebel en die pakt met een 2^e Full Pull de laatste punten, die er vandaag te verdienen zijn !!

Rond de klok van half 9 keert de rust terug op de micropullingbaan. De wonden worden gelikt en de pullers weer geprepareerd !! De dag werd gekenmerkt door de vele Buiten-de-Baantjes. Iedere rijder is wel een keer over de lijn gevlogen, maar dat maakt het spelletje zo moeilijk, maar ook zo spannend !! Made kan terugkijken op een gezellige en sportieve strijd, nog een keer over doen ??

De derde wedstrijd van het jaar vond plaats in Bunschoten. De baan lag precies voor het centrum van Bunschoten, in een dwars straat zodat het aankomende publiek ons goed kon zien. De baan lag er perfect bij, en een mooie grondsoort.

De 3,5kg vrije klasse werd wederom gewonnen door de Quick Finch, en Gerco begreep er helemaal niets meer van. De Python Regius had pech, want telkens brande er bij 1 motor de plug er uit, maar toch een derde plaats. De goed lopende Heart Beat, werd knap tweede. Bij de supers 3,5 kg ging de winst naar de oude vertrouwde Heart of the Eagle. De Max, zo marien hem noemt, was te licht op de neus en werd tweede gevolgd door de Flying Dust, die derde werd.

De TWD klasse kende dit maal 4 deelnemers, want Tom Esselink was weer eens aanwezig, en liet er geen gras over groeien. De Predator liet een paar veel belovende runs zien. De klasse werd gewonnen door de Italian Job, ja wie is daar nu tegen opgewassen. De Killerbee volgde als tweede, en Bad Attitude werd derde.

De 4,5kg vrije klasse, was wederom een prooi voor de Flying Eagle, maar hou ook Knorretje in de gaten, want die deed het net als een week er voor uitstekend ,en werd derde. Voor de uitslag van nummer 1 en 2 ,moesten toch nog even drie Full Pulls (14meter) gereden worden, dus het was een felle strijd tussen Rebel en Flying Eagle, maar de Rebel kwam er net niet aan en werd toch knap tweede.

De 4,5 kg super stock werd gewonnen door de Maximum Risk, maar die voelde wel de hete adem in zijn nek van de Dust warrior die perfect liep. Ook kwam Aukje ,de vriendin van Maarten, nog even in actie met de Flyin Dust, maar helaas ging zij op het eind van een mooie run uit de baan. Gasgeven durft ze wel, dat is geen probleem. De Heart of the Eagle werd derde.

De afsluiter van de dag, de 5,5 kg vrijeklasse, werd gewonnen door de Flying Eagle. De Heat kwam niet op het podium, omdat de puller niet rechtuit wou gaan. De cowboy werd keurig tweede, gevolgd door de Rebel.

Wedstrijd verslag St Annaparochie

Enthousiaste uitvoering in twijfelachtige omstandigheden,

Zo eindigde de wedstrijd in St Annaparochie, in het noorden van Friesland op de verjaardag van Maxima, onze aanstaande “koningin”.

In Friesland krijg je zulke neigingen, zij hebben een eigen taal en eigen vlag, tonen hun stugge doorzettingsvermogen, dan ga je maar zo over vaderlandsliefde praten/schrijven.

De 2^e wedstrijd van 2008 kon pas tegen 2 uur beginnen vanwege de regen, de kleibaan was droog gebleven en gedroeg zich als gewoon, hard en weinig grip biedend maar ook geen onderhoud vereisend.

Voor de start was de grond niet beloopbaar, glad van de regen je kon er alleen met schaatsbewegingen vooruit komen.

De wind die er altijd is in het hoge noorden speelde de weegschaal parten, het gewicht werd ruim aangehouden, 20 gram afwijking werd als nauwkeurig genoeg bepaald, voor iedereen het zelfde dus wat maakt het uit.

Proef rijden is ook uit de mode, in schatten, starten en rijden.

Ondanks de snelheid die iedere deelnemer erin probeerde te houden werd het uiteindelijk nog ver na vijf uur voor alle klassen de revue gepasseerd waren.

De 3.5 modified, geen finale, de Heartbeat ging de baan uit bij 13 meter en verspeelde een 1^e plaats, de Python Regius kampte met een uitvallende motor, zo werd de bleu Diamont 2^e ondanks een disk. en een moeizame poging met 9.79 meter . De Quick Finch toonde zich meester op de harde baan met 12.81.

In de S.S. is Heart off the Eagle met altijd een goed evenwicht op moeilijke banen eenvoudig het beste, de snelheid waarmee de inter van start gaat is verbazend.

Flying Dust werd 2^e met 2 cm meer dan Deer Hunter.

Drie Two Wheel Drive’s, Italian Job ging door zijn koppeling, de binnen platen van de crower kunnen de kracht van de CMB met grotere carburateur en scherpere brandstof schijnbaar niet meer verwerken, terug naar de tekentafel om de krachten maar eens te berekenen en het ontwerp aan te passen. We kunnen intussen wel constateren dat de werking van de micro crowers goed is, nu nog de betrouwbaarheid op lange termijn.

Killerbee en Bad Attitude gingen in de finale beiden de baan uit. Een gedeelde 1^e plaats dus voor de buurmannen uit Gelselaar.

Knorretje van Frank Gijsen is de opvallende nieuwkomer, Frank experimenteert met constante gloeiing, dat lukte niet optimaal maar hij werd wel 2^e achter de Flying Eagle die zo het lijkt voor de eerste stek gaat dit jaar. De vlak blijvende banden deden het prima op de klei,

Ruim een meter verder dan knorretje die zijn banden op hoge snelheid rond gooide terwijl de 75 cc Saito ster alleen maar gromt, dat klinkt alsof de motor niets doet maar intussen.

Ultimate werd 3^e door 1 cm beter te presteren als stalgenoot Childs Play welke zijn wielsnelheid kon demonstreren op de harde baan. The Rebel sloot de rij in de finale.

Cowboy ging 2 maal de baan uit, bij de tweede poging was de 180 graden compleet en ging de combinatie weer op weg richting de start.

De regen was intussen teruggekeerd maar toch werd er besloten door te gaan, enkele druppeltjes konden de pret niet drukken. Publiek was eigenlijk niet op komen dagen tijdens dit groots opgezette evenement van de STAP, carpulling, truckpulling grasmaaierrace en trekkertrek in de ruimste zin van het woord. Sommige races waren extra spectaculair vanwege de regen en daardoor de gladheid op de klei.

Jammer maar helaas.

Micropulling in de regen op de klei was nieuw voor ons maar alle rijders waren voor doorgaan dus starten maar.

De baan had tijdens de 4.5 SS nog niet te lijden van de regen.

Dust Warrior nestelde zich op de 2^e plaats, verder bleef de uitslag als de 3.5.

5.5 vrij gaf een ander beeld, de banden van de sleepwagen moesten regelmatig schoongemaakt worden omdat ze door de klei klem kwamen te zitten in de spatborden.

Knorretje had de grootste afstand in de eerste ronde achter drie FP van flying Eagle, Heat en Cowboy. Met meer druk op de achteras voelt de Cowboy zich beter en heeft met zijn bezine motor de langste adem, zo leek het wel in de finale. De tijd die Erik nodig had om de sleepwagen op 12.14 meter te zetten was lang maar de Zinoah gaat gewoon door als de baas het wil. De Heat strandde een meter ervoor ondanks de vele toeren in de turbine en Flying Eagle zat daar 15 cm achter.

Dit was weer eens wat anders concludeerden de rijders, het gaf niet het mooi weer gevoel waar we naar streven maar de voldoening dat we alle klassen toch verreden hadden kon niet onopgemerkt blijven.

De STAP had voor alle podium plaatsen een mooie beker geregeld als waardering en blijvende herinnering, de moeite waart en motivatie tijdens het schoonmaken van de puller met toebehoor in de komende week.

De groeten van de Friesche klei, ook namens de STAP

Paul Zoerink.

Elk jaar wordt de oefendag georganiseerd voor het testen, uitproberen en stuk maken van de met veel moeite gemaakte onderdelen en nieuwe pullers in de afgelopen winterperiode. Ook dit jaar werd de oefendag georganiseerd door Gerco Vink in samenwerking met zijn werkgever Hoftijzer te Lochem. Om nu niet het bedankje onder het verslag te schrijven, bij deze; super dag, toppie, alle mensen die hierin hebben bijgedragen, bedankt!

Aangezien het wat veel geregend heeft de laatste tijd was de zand voor de baan een beetje nat. Met wat kalk en een paar heaters werd getracht de zand op een dusdanige viscositeit ;-) te brengen dat er met een puller over te rijden was, wat uiteindelijk ook goed lukte en leuke plaatjes met zich meebracht.

Onze Duitse gast Bernd Fischermann met de welbekende Slow Ride heeft deze winter de wielsnelheid terug gebracht en wilde wel eens zien of dit in de praktijk zou gaan fuctioneren. Na een aantal keren gereden te hebben was de conclusie prima, dus missie geslaagd.

Team Markus was aanwezig om de nieuw opgebouwde Flying Horse voor de eerste keer te starten, nou perfect, een uitlaat smolt wel van de motor maar ja dat heb je als je aluminium met tin soldeert, grapje. Koppelingen iets veranderen en rijden maar. Ook werd de Maximum Risk voor het eerst gestart op een vernieuwde krachtigere startkist. De motor liep niet zoals het hoorde, maar daar wordt de komende weken nog aan gewerkt om dit voor het eerste NK voor elkaar te hebben.

Erik kon er maar geen genoeg van krijgen, nou eigenlijk Herman ook niet en reden keer op keer met de Cowboy richting fullpull. In alle bescheidenheid, deze trekker is uitgerust met een 30.5 cc motor, loopt geweldig goed en behoort zeer zeker tot de kanshebbers dit jaar voor een podium plaats.

Gerco heeft wat afstelwerk gedaan met zijn Rebel, de motor die hier nu op stond wordt op de nieuwe Cool Running gebouwd, waar hij ook vandaag dan eindelijk zijn onderdelen voor kreeg. De aandrijving van de Rebel begaf het helaas onder het geweld van de motor, een teken dat de motor goed was afgesteld.

Ook Harry deed wat afstel werk bij de Python, deze met 2 CMB motoren uitgeruste Puller, krijste er lustig op los. Helaas kon de koppeling het vermogen van deze 2 gekoppelde motoren niet baas en moet hier nog wat aan veranderd worden.

Herman M. reed zijn rondjes en hoefde niets anders te doen dan gas te geven. Knappen!

Edwin zou en moest bovengenoemde voorbij gaan met zijn “Dutch” Yob, wat helaas niet gelukt is. Hier is dus ook nog het nodige sleutelwerk vereist, de komende weken.

Martin was tevreden met de Heat en de Childs play. Ook haalde hij de Ultimate weer eens van de kast om deze akelig luid krijsende motoren hiervan weer eens van katoen te geven.

De kiekjes werden vandaag verzorgd door Renald en het natje en droogje door Paul. Al met al een zeer leuke oefendag. Alle rijders veel succes voor het komende seizoen gewenst.

Dit jaar werd de 30^e editie van de tractor pulling in Ahoy gehouden, en natuurlijk mochten daarbij de micropullers niet ontbreken. Gerco en Herman hadden van te voren al hun uiterste beste gedaan om de baan zo goed mogelijk te krijgen, en hadden er al de nodige kilometers opzitten. Zaterdag ochtend om 8:30 uur was iedereen zo’n beetje aanwezig. Er waren twee gastrijders namelijk, Tim Steinhagen uit Duitsland, die zijn splinternieuwe Jolly Jumper mee had genomen, en uit België Steven van Mulken met de Bruller junior. Voor dat het spektakel los barste, werd er eerst een kleine vergadering gehouden, hoe we het zouden gaan doen. We hadden ook nog iets te vieren, want Frank Gijsen was jarig en trakteerde ons op en diverse lekkere vlaaien. Nadat dit alles besproken was, kwam het publiek ook al aardig naar ons toe, en al gauw starten we met de eerste demo, wat het toestromende publiek wel kon waarderen. Paul zorgde weer voor prima uitleg naar het publiek, die een prima sfeertje veroorzaakte. Ook kwamen er regelmatig grote teams bij ons kijken, en stonden versteld, wat voor mooie techniek er allemaal voorbij kwam. De baan was zwaar, en je kon je aandrijf lijn er goed op testen, en dat deden de meesten dan ook. Mitch van Dongen was ook aanwezig met familie en probeerde de Double Trouble goed uit, maar later zou blijken dat het verzet iets te hoog gekozen was, maar Mitch wist in ieder geval weer een beetje meer. De andere machine van Mitch, de Hovertrack Bits’n Pieces, is ook zeker een puller die gezien mag worden. Ook de TWD’s gingen hard over de baan, en met prachtige wheely’s vermaakten zij het publiek. Ook Knorretje de puller met stermotor van Frank Gijsen was weer eens present, maar kampte helaas met wat Frank dacht, motorische problemen, zodat de eerste run van 2008 nog even op zich laat wachten. Frank kennende, komt dit allemaal goed. Tim Steinhagen had de dag van zijn leven, want naast zijn eigen puller, werd ook onder meer, de zender van de Cowboy, en de Ultimate in zijn handen gedrukt, en kreeg te horen, hier rijd jij maar, en dat hoef je Tim geen tweemaal te zeggen. Ook de vernieuwde Python Regius van Harry Vink was aanwezig, maar helaas hebben we de machine niet veel op de baan gezien. De TWD’s van Harry en Herman daarin tegen gingen als een speer. Pech was er ook voor Frank Markus, ze kregen namelijk de prachtige Maximum Risk niet gestart, jammer voor de familie Markus. Ze wilden veel uitproberen, maar helaas konden de banden niet vuil gemaakt worden. Tussen door vermaakte Martin Stouten het publiek met zijn nieuwe kleine turbine, door een paar demo, s te geven, en natuurlijk op de baan met de dit jaar weer aanwezige Ultimate, en natuurlijk de Childs Play, waar nog een beetje voorzichtig mee gedaan werd. We hebben twee sessies verreden, en in beide sessies, was er heel veel publiek .Na de sessie hebben we gezamenlijk opgeruimd, en omdat we bij de Ahoy met onze pols bandjes naar binnen mochten, zijn we nog even gaan genieten van de prachtige runs van John van Alphen met zijn Popeye, die werkelijk voor kippen vel zorgde, en zeker een emotioneel moment was voor velen die in of bij het team betrokken waren.